سفرنامه هاي ونيزيان در ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٥
كتاب نخست
پس درست گفته‌اند كه راه افتخار تنگ و دشوار است . گزنفون مىنويسد كه هركول « 1 » رنج بردن و نامور شدن را از گمنامى و آسوده زيستن برتر مىدانست . كاترينو نيز مانند او مىخواست كه به ميهن خويش خدمت كند ، و نام نيك بدست آورد ، از اين‌رو هرگز از رنج و خطر نمىانديشيد . از اينجاست كه بيقين مىتوان گفت كه احترامى كه از راه شايستگى و با رنج و همت بلند كسب كرده باشى ، طرف نسبت با تكريم و تعظيم ظاهرى مردم نيست ؛ اين در برابر آن هيچ و پوچ بشمار مىرود .
( 1 ) . اخيلوس ( يا آشيل ) Achilles بود نه هركول [ يا هرقل ] كه دربارهء او گفته‌اند كه زندگانى كوتاه بلندآوازه را به ديرزيستن در گمنامى ، رجحان مىنهاد .