رساله لقاء الله ( به ضميميه رساله لقاء الله امام خمينى ، رساله لقاءالله فيض كاشانى ، نامه عرفانى مؤلف به علامه كمپانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٨

« قصيدهء لقائيّه » از علّامه استاد حسن‌زاده آملى ( زيد عزّه )

تنها نه من در حيرتم از سرّ انسان * بل صار فيه القوم كلّهم حيارى

فكرى بكن بنگر كه اى و در كجايى * هم از كجا بودى و مىخواهى كجا را

دردا كه ما را آگهى از خويش نبود * ورنه به ما كردى عطا كشف غطا را

دردت اگر باشد پى درمان دردت * از چه نجويى از طبيب خود دوا را

يارت دهد اندر حريم خويش بارت * مر آزمون را گوى از اخلاص يارا

بيدار باش و در ره زاد ابد كوش * بگسل ز خود دام هوس‌ها و هوا را

بر آب زن اوراق نقش اين و آن را * بر دل نشان احكام قرآن و دعا را

در خلوت شب‌هاى تارت مىتوانى * آرى به كف سرچشمهء آب بقا را

گويى خليل‌آسا اگر وجّهت وجهى * گردد به تو راز نهانى آشكارا

تسليم باش و سر بنه اندر رضايش * بربند لب از گفتن چون و چرا را

از رحمت بىانتهاى خويش دارد * وابستهء دام بلا اهل ولا را