مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٤
[ ( ن ) ]
ملك قضا و قدر
ملك قلب
ملك لطيف عقل : عقل يا روح ، يا آن ملك كه خزانهء باران در دست اوست كه نامش ميكائيل است .
ملك كبير : - ملك .
ملكوت
ميثاق : يعنى پيمان . عهد الهى ، عهد ازل . پيمانى كه در ازل بين خدا و انسان بسته شده است . اشاره به آيه : « وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا : بَلى شَهِدْنا » « 1 »
حافظ :
از دم صبح ازل تا آخر شام ابد * دوستى و مهر بر يك عهد و يك ميثاق بود
گفتى ز سرّ عهد ازل نكته‌اى بگوى * آنكه بگويمت كه دو پيمانه دركشم
ميثاق ارواح : - ميثاق .
ميثاق عقايد : - ميثاق .
* * *
[ ( ن ) ]
[ ( ن ) ]
ناسوت : - لاهوت
نشر نشور : آن صورت‌ها كه در دهان اسرافيل است ، صورت جود حق .
نفس : ذات ، جان ، جسد ، خود ، حقيقت آدمى ، خويشتن ، عين يك چيز ، درون ذات ، وجدان جمعى و خودآگاهى اجتماعى .
نفس اماره : نفسى كه بيش از حد به بدى امر كند .
نفس جاهله : - نفس .
نفس خاصه : - نفس .
نفس راضيه : نفسى كه به هرچه خدا دهد ، خوشنود گردد .
( 1 ) . سوره 7 ، آيه 172 .