مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٣

[ ( م ) ]

معرف اصلى : معرفتى است كه در آن هيچ شكى و شبهه‌اى در پيش سالك حق‌جو نگذارد و آن ام المعارف و حقيقت حق باشد .

حلاج : معرفت ؛ ديدن اشياء و هلاك همه در معناست .

حلاج : معرفت اصلى الهام و اشارت حق است كه اصل صفات است .

معشوق : دلبر ، دوست داشته ، دلدار ، جانان ، محبوب ، غايت دل ، دوست . نزد عرفا مراد از معشوق خداوند است .

مقام : اقامت و آرام شدن در جايى ، ايستادن ، منزلت و مرتبه است . اقامت آدمى در عبادت در آغاز سلوك به درجه‌اى كه به آن توسل جسته است و شرط سالك آن است تا از مقامى به مقامى ديگر سير كند تا از نود و نه مرتبهء تلوين بگذرد و به صدمين مرتبه كه مرتبه تمكين است برسد . مقام يا مقامات در برابر حال يا احوال است .

مقامات

مقام ادب

مقام اربعين

مقام جمع

مقام رهب : مقام ترس پنهان به دليل آگاهى قبلى است .

مقام روح : - روح .

مقام طرب : - طرب .

مقام طلب : - مقام .

مقام عجب : - مقام .

مقام عزيز : - مقام .

مقام عطب : - مقام .

مقام نصب : - مقام .

ملامت : از لوم به معناى سرزنش . ملامتى شخصى را گويند كه كتم عبادت از غير كند و اظهار هيچ خير و خوبى نكند و هيچ شرّ و بدى را نپوشد .

ملك الهام : - الهام

ملك شاخص