مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٧

[ ( ك ) ]

حلاج : عالمى است محيط به فلك شمس و قمر . قوهء فاعله است كه از قواى فعل حق در عالم باشد .

قوّت فاعله

* * *

[ ( ك ) ]

[ ( ك ) ]

كافر : از كفر ، صاحب مقام تفرقه . به كسى گويند كه از مقام جمع به فرق آمده باشد .

هركس كه از حق غافل است .

كبريت احمر

كرسى : - عرش .

كرسى نور : - عرش .

كشف : پرده برداشتن ، برهنه كردن . ظهور آنچه پنهان و نهان باشد .

كشف عيانى : از تفكر و رفتن و سير و سلوك كه سالكان عارف موحد گويند : سير ، كشفى عيانى مىخواهد نه استدلالى كه ترتيب مقدمات معلومه باشد .

كشف غيب

كعبه : خانهء خدا كه حاجيان به زيارت آنجا مىروند . كعبه مقام وصل است . روى پروردگار . كعبهء ازل : كنايه از مقام لاهوتى است . كعبهء دل به دل مؤمن گويند .

حلاج : خانهء حق ، يا صدر ، يا قلب ، يا معدن روح ، يا منظر عقل است .

كفر : از كفر به معناى روى چيز را پوشانيد ، پوشيدن لباس بر روى زره ، پوشانيدن شب چيزى را . كفر در ادب صوفى : ظلمت عالم تفرقه را گويند . پوشيدن وحدت در كثرت است . كفر حقيقى عبارت از فناست .

كلمه : تجلى علم خداوند به اعتبار ظهور آن است . همهء موجودات عالم مظاهر حق هستند ، لذا به هريك كلمه الهى گويند .

كلمه عليا : توحيد است و آن تعريف حق از بنده است براى افراد قوم از حدوث كه گواه بر گفته اوست : « الست بربكم » .

كلمه متصله : اسم اعظم است .

كلمهء واحده

كوه : كنايه از تن آدمى است كه حجاب حقيقت باشد . با اين حال ، مظهر حق و مقام عبوديت است .

* * *