مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٦

[ ( ق ) ]

مداركار با وى باشد . در نزد صوفيه قطب كه او را غوث نيز گويند كسى است كه موضوع نظر خداوند است . او كسى است كه اهل حل و عقد بوده و از اولياء اللّه است و خدا ، طلسم اعظم به دو داده است . او انسان كامل و رهبر بزرگ صوفيان مىباشد . او از مردان خداست كه ارشاد و هدايت خلق به دو واگذار شده و مدار متصرفات او از عرش تا فرش است .

مولوى :

قطب آن باشد كه گرد خود تند * گردش افلاك گرد او بود « 1 »

اى عاشق موفق ، وى صادق مصدق * مىبايست چو گردون بر قطب خود تنيدن « 2 »

قلب : ميان ، وارونه ، عضو درون ، دل ، ضمير و وجدان آدمى . قلب ظرف وحى و الهام و اشراق است كه آن را طور دوم دل گويند .

جوهر نورانى مجرّدى كه حد فاصل ميان روح و نفس است ، حقيقت انسان است كه انسانيت با او تحقق مىيابد .

قلب كلى

قوس ابد

قوس ازل

قوس علم قديم

قوس قدر

قوس قضا

قوس مشرق : قوسى كه در هوا ظاهر مىشود . يا عنصر چهارم كه رمى حيات دايمه ارواح و اجسام از آن است . فيض نور آن از اطباق عرش يا قلب يا عقل است .

قوس ملايكه

قوّت مخيمه : قوت عبارت است از ابداء آثار و افعال .

( 1 ) . مثنوى . ( 2 ) . ديوان شمس ، ج 4 ، ب 21417 .