مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

لغات

و فتية عرفوا ما قد عرفت فهم * صحبى و من يحظ بالخيرات مصحوب

تعارفت فى قديم الذّرّ أنفسهم * فأشرقت شمسهم و الدّهر غربيب

منابع

منابع

ديوان الحلاج ، ص 16 - 15 ، از نسخه خطى كوبر كوبرولو ، مجلد اول ، ص 1620 ( ابيات 13 - 1 ) . نسخه خطى لندن ، ص 327 ( ابيات : 2 - 1 ، 5 ، 8 ، 11 - 10 ) .

لغات

لغات

مرهوب : ترسناك ، مردم از نزديك شدن ، بدان مىترسند .

مذموم : ناپسند .

موهوب : بخشش ، عطا كردن .

طود : كوه خيلى بلند ، ريگ و تودهء ريگ بلند برآمده . نام كوهى كه مشرف بر عرفه است .

مراق : جمع مرقاة به معناى درجه و مرتبه .

حصباؤه : سنگ كوچك ، سنگريزه ، سنگ .

ريّا : از الرى ضد عطش ، سيراب گرديدن ، سيراب شدن ، از تشنگى درآمدن .

مسّه : اصابه ، برخورد .

الوذ : پناه جستن .

مكروب : مصيبت و غم .

أبله : كسى كه عقلش ضعيف شود ، فراموش‌كار .

غربيب : سياهى زياد .

منبوذ : مطروح و انداخته شده ، به راه نهاده ، دورافكنده ، دور .

مكتسب : به سعى و طلب حاصل شده ، كسب شده ، حاصل كرده ، بدست آورده .

مركوب : رام و آرام ، چيزى كه بر آن نشينند .

دهر : روزگار ، سال ، عصر ، زمان ، عهد ، دوره ، زمانه ، هميشه .