مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

كتاب چهارم سيصد و چهل قطعه از تجربيات عرفانى

تجربيات عرفانى

1 . ايشان را با اسم پوشانيد كه زندگى كنند ؛ اگر بر ايشان علوم قدرت را آشكار مىكرد هر آينه ديوانه مىشدند ؛ اگر پرده از حقيقت برمىگرفت هر آينه مىمردند .

2 . خدايا ، تو ناتوانى مرا از به جاى آوردن شكرت مىدانى ، پس خودت از جانب من ، خويشتن را شكر كن ، چون شكر غير ندارد .

3 . كسى كه به اعمال بنگرد از مطلوب و هدف عمل در پردهء ابهام مىافتد و كسى كه به مطلوب و هدف عمل بنگرد ، از ديدن اعمال در پرده مىافتد .

4 . اسما خداوند متعال ، از حيث فهم و ادراك اسم است ، از حيث حق ، حقيقت است .

5 . مرتبت حق آن است كه چيزى معارض او نباشد .

6 . چون بنده به مقام معرفت رسد ؛ خداوند متعال به قلبش وحى مىفرستد ، و رازش را محافظت مىكند تا در آن تدبيرى غير حق واقع نگردد .

7 . از حلاج پرسيدند : چرا حضرت موسى ( ع ) در رؤيت حق طمع داشت و خواستار ديدن او شد . گفت : چون او ( موسى ) براى حق تنها شد و حق نيز در همه معانيش ، براى موسى تنها گرديد ، تا آنجا كه حق در هر چيزى - از روى كشف ظاهر نه كشف غيب - رو در روى او قرار گرفت و همين امر او را بر آن داشت كه درخواست رؤيت خدا كند نه چيز ديگر .

8 . مريد آن است كه از نخست نشانه قصد خود اللّه را سازد و تا به وى نرسد به هيچ چيز نيارامد و به هيچ‌كس نپردازد .

9 . مريد بيرون از اسباب و علل دو جهان است ، آن اسباب و علل را ويژهء اهل دنيا و آخرت قرار دهد .

10 . پيامبران بر احوال تسلط دارند و آن را مالك هستند ، پس ايشان احوال را