مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٩

سوره مؤمن

شمرده است با تباه كردن [ سخت‌دلى و رنج تلاش ] در دنيا عمر از پاداش و ثواب بهره‌مند گشته است .

143 . و باز گويد : پاداش قلب سختى و قساوت و كورى است .

144 . وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ . . . « 1 »

حسين گويد : انابه قبل از معرفت است و بهترين چيز ( يا موجود ) ، انابه در درگاه خداوند است . و بازگشت به او بهتر از معرفت نسبت به اوست .

145 . اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ « 2 »

حسين گويد : هر چيزى را خدا بخواهد كه آن را ناچيز و بىمقدار كند بر آن لباس مخلوقيت مىپوشاند . آيا نديدى چگونه از آن صفات و كلامش را دور كرد ؟ خداوند خالق و آفرينندهء هر چيزى است و مخلوقات به نسبت خلقتشان نزد او عزت دارند . و آن مخلوق است . بنابراين نسبت او به آن چيز ، نسبت عزت و بزرگوارى و توانمندى او به آن چيز باشد .

146 . . . . وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ « 3 »

حسين گويد : چگونه مىشناسد منزلت كسى را كه منزلت او را به جز خدا نشناسد .

سوره مؤمن

سوره مؤمن

147 . رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ . . . « 4 »

فارس گويد : حسين گفت : عرش ؛ نهايت آنچه خلق بدان اشاره كند .

( 1 ) . همان ، آيه 54 ؛ پيش از آنكه عذاب فرا رسد و كسى به ياريتان برنخيزد ، به پروردگارتان روى آوريد و به او تسليم شويد . ( 2 ) . همان ، آيه 62 ؛ خداست كه آفريدگار هر چيزى است و او نگهبان هر چيزى . ( 3 ) . همان ، آيه 67 ؛ برتر از هرچه شريك او مىپندارد . ( 4 ) . مؤمن ، آيه 15 ؛ فرا برندهء درجات ، صاحب عرش كه بر هريك از بندگانش كه بخواهد به فرمان خود وى مىفرستد . . .