مجموعه آثار حلاج ( طواسين ، كتاب روايت ، تفسير قرآن ، كتاب كلمات ، تجريات عرفانى و اشعار ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢

سوره اعراف

43 . رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا . . . « 1 »

حسين گويد : ستم ، سرگرم شدن به غير او ( خدا ) ست .

44 . كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ « 2 »

حسين بن منصور دربارهء اين آيه گويد : « كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ » يعنى اعمالى را كه انجام داده‌ايد باز مىگرداند اعمالى كه در مسير خلقت و آفرينش و هم جهت عكس آن قرار دارد . هر دو آنها را باز مىگرداند . [ تا دگرگون شوند . ]

45 . أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ « 3 »

حسين گويد : از مكر خداوند در امان نيست به جز آنكه در انديشه مكر بدان نزديك مىشود در اين صورت او مكر خداوند را نديده كه چگونه مكرى است ولى اهل النقطه ، همگى آنها در جميع احوال از سوابق و عواقب حقيقت مكر مىترسند .

46 . و همچنين گويد : آنكه تمامى فريب‌ها و مكرها را نمىبيند كه مكر به او نزديكتر است .

47 . لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ « 4 »

يعنى چون او بسوى حق آمد ، توقف و ترتب از او بر طرف شد و به سوى خدا با خدا آمد .

آن‌چنان‌كه او را به خود خواند و وى را براى خود خواست . و از او پيمان گرفت و او را در خود يافت . او را با تمام قدرت خود و تحمل مشقات پديدار كرد . و از وى چيزى باقى نماند تا امتناع كند در مقام مواجهه و مخاطبه ، ايستاد . فصاحت و بلاغت را بر زبانش جارى كرد . آيا گفتار او را نشنيدى كه گفته است : اين حال كسى است كه خواهان او باشد .

( 1 ) . همان ، آيه 23 ؛ پروردگارا ما به خود ستم كرديم . ( 2 ) . همان ، آيه 29 ؛ همچنان‌كه شما را آفريده است باز مىگرديد . ( 3 ) . همان ، آيه 99 ؛ آيا پنداشتند كه از مكر خدا در امانند ؟ از مكر خدا جز زيانكاران ايمن نيستند . ( 4 ) . همان ، آيه 143 ؛ چون موسى به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت ، گفت : اى پروردگار خودت را به من بنما .