قرآن و طب ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥

آيه : 30 فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ

را جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ * وعده مىدهد ( باغهاى پردرختى كه آبها از زير آنها جارى است ) و باز اين انتخاب توصيه‌اى است براى سبز و خرم داشتن شهرها به علاوه كه اثبات خلود و هميشگى بودن دنياى ديگر بدين‌طريق كه : اگر درختان در محل مناسبى باشند و هميشه رطوبت به پايشان برسد يعنى غذايشان در دسترسشان باشد ابديت دارند و مدام به چپ و راست شاخه مىفرستند محيط بهشت هم براى همه‌ى موجودات واقع در خودش با تغيير يكى از عوامل ديگر محيط آن‌گونه است كه آنها را تا ابد زنده نگاه مىدارد .