تاريخ روابط پزشكى ايران و پاكستان ( فارسى ) — الصفحة ٨٧
طب هندى به فارسى
ادويهء مفيد جديد مانند كنين و آسپرين و اتروپين را نيز وارد كرد - اين كتاب بعد از آن جزو مواد درسى دانشكده تكميل الطب كه درسگاه بزرگ پزشكى هند بشمار مىرود ، گشت .
پزشكان شبه‌قارهء پاكستان و هند بدين ترتيب اين‌گونه اقسام ادويهء جديد و مفيد را قبول كردند و بعد در دانشكده طب دهلى كه مؤسس آن حكيم اجمل خان دهلويست با طب ابن سينا علم تشريح و علم منافع الاعضاء و علم ماهيت امراض و علم جراحى را نيز در مواد درسى طب داخل كردند . سپس در تمام درسگاه‌هاى طب قديم كه بعدا بنا كردند همين سنت را نگهداشتند -
بعدها هم به تحقيق دربارهء نباتات و عقاقير سرزمين خود ادامه دادند و تحت هدايت دانشكده طب دهلى درباره « چندن نبات كوچك » « 1 » تحقيق نمودند و آن را براى دفع امراض و عوارض بسبب بالا بودن فشارخون دواى بسيار سودمند يافتند . در نتيجهء اين اكتشاف دواهاى مانند سرپاسيل
( Serpasil )
و سرپيورى تين . سى
( Serpuritin C )
و غيره بوجود آمد كه از اجزاء موثرهء دواى مزبور گرفته شده و براى فشارخون خيلى سودمند و مؤثر است .
( 1 ) - اين نبات را به زبان هندى « چهوتى چندن بوتى » مىگويند و بانگليسى راولفيا سرپنتينا . ( Ravolphia Serpentina ) -