راز ربانى ( اسرار الوحى سبحانى ) در شرح حديث قدسيه معراجيه ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

نسخهء مير

123 . اين قفس بر دارم و در باغ الهى آشيان سازم و اين ديو سراى استخوانى در پيش سگان دوزخ اندازم

124 . شبى گفت خليفه را

125 . راهبى را ديدم گفتم : دنيا را صفت كن

126 . ندارد

127 . معمر بن سليمان رحمة الله خانه داشت خراب شد . . .

128 . بزرگى چنين گفت كه هر كه از تخت و جاه و شهوت . . .

129 . يحيى معاذ رحمة الله عليه گفت

130 . اى احمد

131 . ايمن و فارغ

132 . فروترين عطيّه

133 . كليدهاى بهشت

134 . و در مشاهدات كه پيوسته ناظر و شاهد جلال و جمال من باشد

135 . و درى كه از آنجا ، مطالعهء دوزخ كنند

136 . تا به خرابى

137 . ندارد

138 . زاهدى را گفت

139 . كسى از بندهء خود چه حاجت خواهد

140 . و فرمان بردار خود كرده

123 . ندارد

124 . شبى خليفه را گفت

125 . راهبى را پرسيدم كه دنيا را صفت كن

126 . شيخ سنائى عليه الرحمه گويد

127 . ندارد

128 . ندارد

129 . يحيى معاذ قدس الله روحه گويد

130 . پس خطاب فرمود كه اى احمد

131 . فارغ و ايمن

132 . نزديكترين عطا

133 . كليد بهشتيها

134 . و درى كه در مشاهدات پيوسته ناظر و شاهد جمال و جلال من باشند

135 . و درى به سوى عتاب بگشايم

136 . تا از پى خرابى

137 . و نيست مر ايشانرا حكام زيادتى تا كسى از ايشان طلبد

138 . درويشى را گفت

139 . از بندهء بندگان خود چه خواهم

140 . خليفه از اين سخن گريان شد