راز ربانى ( اسرار الوحى سبحانى ) در شرح حديث قدسيه معراجيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٣

چ

ترس روزى ز شكر معذورت است * اين چنين كس ز حقيقت دور است

ص 115

* * *

تن را به نماز و روزه بگداخته گير * سجاده به روى آب انداخته گير

چون حجرهء باطنت صفايى نگرفت * پر نقش و نگار گلخنى ساخته گير

ص 107

* * *

چ

چ

چون بديدى خلايقى زينسان * جنس او را مدان تو از انسان

جن و انسى نه جمله زينسانند * بلكه زين مهلكات ترسانند

ص 119

* * *

چون به تن حاضر آمدى به نماز * سر به حضرت فرست و دل بگداز

رزق خود خور مخور غم روزى * گر تو بر دين و عقل پيروزى

چون بيابى ز دوست خشنودى * گر بخندى رواست پر سودى

ص 107

* * *

چون بنهء عرش بپايان رسيد * كار دل و جان به دل و جان رسيد

غيرت از اين پرده ميانش گرفت * حيرت از آن گوشه عنانش گرفت

پرده در انداخته دست وصال * از درِ تعظيم سراى جلال

پاى شد آمد به سر انداخته * جان به تماشا نظر انداخته

خورد شرابى كه حق آميخته * جرعهء آن در گل ما ريخته

لطف ازل با نفسش همنشين * رحمت حق نازكش او نازنين

لب به شكر خنده بياراسته * امّت خود را به دعا خواسته