راز ربانى ( اسرار الوحى سبحانى ) در شرح حديث قدسيه معراجيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

آ - الف

اندك از داد دوست بسيار است * هر كه را چشم عقل بيدار است

ص 160

* * *

اى بوده قيام تو به شبهاى دراز * ناگشته گشاده بر دلت يك در راز

دنيا حدث و دلت به دو آلوده * با جامهء بىنماز تا چند نماز

ص 107

* * *

اى خوشا وعدهء آن دوست كه مىداد سلام * مىرسد هر نفسى از در معشوق پيام

ص 125

* * *

اى دل اگر از غبار تن پاك شوى * تو روح مقدسى بر افلاك شوى

از بهر تو خلد را بياراسته‌اند * شرمت نايد كه ساكن خاك شوى

ص 169

* * *

اى دل سگ نفس را بمان خوار و بكش * هر دم به هزار مرگ مىدار و بكش

گر حجرهء عافيت نه خوش خواهد بود * ناى گلويش به پاى بفشار و بكش

ص 117

* * *

اى گرسنهء عشق تو سيران جهان * ترسان فراق تو دليران جهان

از دست سك نفس مرا باز رهان * اى زلف تو پايبند شيران جهان

ص 104

* * *

اى عاقل اگر تو واقف اسرارى * يك دوست بسنده كن كه يك دل دارى