راز ربانى ( اسرار الوحى سبحانى ) در شرح حديث قدسيه معراجيه ( فارسى ) — الصفحة ١٤

مقدمهء اول : قوله تعالى : « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا ، إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ »

چون بنه عرش به پايان رسيد * كار دل و جان ، به دل و جان رسيد

غيرت ازين پرده ميانش گرفت * حيرت از آن گوشه عنانش گرفت

پرده در انداخته دست وصال * از در تعظيم سراى جلال

پاى شد آمد به سر انداخته * جان به تماشا نظر انداخته

خورد شرابى كه حق آميخته * جرعهء آن در گل ما ريخته

لطف ازل با نفسش همنشين * رحمت حق نازكش او نازنين

لب به شكر خنده بياراسته * امت خود را به دعا خواسته

همتش از گنج توانگر شده * جملهء مقصود ميسر شده

( مخزن الاسرار نظامى ، ص 20 )