تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — الصفحة ٢٧٣
جنگ خيبر
مشابه هم بود و همهء آنها با عباراتى ساده ، بىتكلّف ، صريح و قاطع نوشته شده بود . البته عكس‌العمل زمامداران جهان ، در برابر اين دعوت ، يكسان نبود .
جنگ خيبر
جنگ خيبر
خيبر مجموعه چند قلعه بود كه مردم آن به كشاورزى و دامدارى اشتغال داشتند . به علت استعداد خوب كشاورزى منطقه ، از آن به‌عنوان « انبار غلّهءحجاز » « 1 »
ياد مىشد . خيبريان وضع اقتصادى خوبى داشتند ، حجم فراوان ذخيرهء غذايى خواروبار و سلاح و مهمّاتى كه پس از سقوط قلعه‌ها به دست مسلمانان افتاد ، حكايت از اين موضوع داشت . ساختمان و استحكامات نظامى قلعه‌ها نيز مقاوم و استوار بود و تعداد مردان جنگى آنها بالغ بر ده هزار نفر مىشد . « 2 »
به همين دليل خود را نيرومندتر از آن مىدانستند كه مسلمانان جرأت جنگ با آنان را داشته باشند . « 3 »
چنان‌كه در جريان جنگ بنىنضير و خندق ، گفته شد ، يهوديان خيبر از هر فرصتى براى ضربه‌زدن بر حكومت نوبنياد اسلامى استفاده مىكردند و خيبر به كانون دائمى فتنه و توطئه برضد اسلام تبديل شده بود . سران بنىنضير نيز پس از شكست نظامى در مدينه به خيبريان پيوسته و با آنان به همكارى پرداختند .
در سال ششم هجرت ، سلّام بن ابى الحُقَيق از سران بنىنضير كه رياست يهود خيبر را به‌دست آورده بود ، با گردآورى قبيلهء غَطَفان و ديگر قبايل مشرك ، نيروى بزرگى را براى جنگ با مسلمانان فراهم ساخت . به‌دنبال اين فتنه‌انگيزيها و قتل وى توسط مسلمانان ، خيبريان به‌جاى او اسير بن‌زارم « 4 »
را به رياست خود برگزيدند . او نيز به دشمنى با اسلام و تحريك اين قبايل پرداخت . « 5 »
( 1 ) . واقدى ، المغازى ، تحقيق : مارسدن جونس ، ج 2 ، ص 634 ؛ ابن‌هشام ، السيرةالنبوية ، ج 4 ، ص 360 .
( 2 ) . واقدى ، پيشين ، ص 637 ، 703 . يعقوبى تعداد آنها را بيست هزار نفر نوشته است . ( ج 2 ، ص 46 . )
( 3 ) . واقدى ، پيشين ، ص 637 .
( 4 ) . يُسيرم‌بن‌رِزام يا رازم نيز ضبط شده است . ( ابن‌هشام ، السيرةالنبوية ، ج 4 ، ص 266 . )
( 5 ) . ابن‌سعد ، الكبرى ، ج 2 ، ص 91 - 92 .