تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — الصفحة ٢٥٣
خيانت بنى قُريْظَه
گلوگاهها رسيده بود . و گمانهاى گوناگونِ [ نابه‌جا ] به خدا مىبرديد . آن‌جا بود كه مؤمنان آزمايش شدند و سخت تكان خوردند ! . « 1 »
خيانت بنى قُريْظَه
خيانت بنى قُريْظَه
در اين هنگام حادثهء ديگرى اتفاق افتاد كه وضع مسلمانان را دشوارتر كرد ، و آن عبارت از نقض پيمان عدم تجاوز از سوى قبيلهء بنىقريظه ، و اعلام پشتيبانى از سپاه احزاب بود . خيانت اين قبيله با وسوسه‌ها و شيطنتهاى حُيّىبن‌اخطب صورت گرفت . « 2 »
فاش‌شدن اين توطئه روحيهء بسيارى از مسلمانان را تضعيف كرد . اما پيامبر صلى الله عليه و آله در تلاش بود تا آثار سوء آن را خنثى سازد .
بنىقريظه تنها به نقض پيمان اكتفا نكردند ، بلكه عملًا مرتكب دو خيانت بزرگ ديگر نيز شدند : نخست ، رساندن آذوقه و خواروبار به سپاه احزاب بود كه از نظر آذوقه در تنگنا بودند به طورى كه يك‌بار مسلمانان در ناحيهء « قبا » به كاروانى حامل خرما ، جو و علوفه برخوردند كه از طرف بنى قريظه براى سپاه قريش حمل مىشد و آن را ضبط كردند . « 3 »
ديگرى ، ايجاد رعب در درون شهر و در ميان پناهگاه‌هاى زنان و افراد غير نظامى ، با يك سلسله عمليات تروريستى بود . روزى يكى از آنان كه تا درون قلعه نفوذ كرده بود ، توسط « صفيه » - عمّهء پيامبر - كشته شد . « 4 »
يك شب بنىقريظه تصميم گرفتند به مركز مدينه حمله كنند . از اين رو حُيّىبن‌اخطب را نزد قريش فرستادند و از آنها خواستند كه هزار نفر از قريش و هزار نفر از غَطَفان در اين عمليات با آنها همكارى كنند . گزارش اين تحركها به پيامبر رسيد و رعب و وحشت شديدى در شهر حكم‌فرما شد . رسول خدا پانصد نفر رزمنده را مأمور حفاظت از شهر نمود . آنان شبها تا صبح با شعار تكبير ، در حال گشت بودند و از محل استقرار غيرنظاميان حفاظت مىكردند . « 5 »
( 1 ) . احزاب ( 33 ) : 10 - 11 .
( 2 ) . ابن‌سعد ، پيشين ، ص 67 ؛ ابن‌هشام ، پيشين ، ج 3 ، ص 231 ؛ طبرى ، پيشين ، ج 3 ، ص 46 - 47 ؛ سمهودى ، پيشين ، ج 1 ، ص 303 ؛ مجلسى ، پيشين ، ج 20 ، ص 200 - 201 .
( 3 ) . سمهودى ، پيشين ، ج 1 ، ص 304 ؛ حلبى ، پيشين ، ج 2 ، ص 647 .
( 4 ) . بلاذرى ، پيشين ، ج 1 ، ص 347 ؛ واقدى ، پيشين ، ج 2 ، ص 462 - 463 ؛ طبرى ، پيشين ، ج 3 ، ص 50 ؛ سمهودى ، پيشين ، ج 1 ، ص 302 .
( 5 ) . واقدى ، پيشين ، ج 2 ، ص 460 ؛ حلبى ، پيشين ، ج 2 ، ص 636 . از ابوبكر نقل شده است كه از جنگ احزاب ياد مىكرد و با اشاره به اين خيانت بنىقريظه مىگفت : ما براى كودكان [ و زنان ] خود در مدينه ، از بنىقريظه بيشتر مىترسيديم تا از قريش و غطفان ! ( واقدى ، پيشين ، ص 460 . )