تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — الصفحة ٢٣٥
ازدواج على عليه السلام با فاطمهء زهرا عليها السلام
بنىقينقاع شجاعترين يهود به شمار مىرفتند « 1 »
و چنانكه از سخنانشان استفاده مىشود ، گويا به قدرت و امكانات خود مغرور بودند . شايد به پشتيبانى متحدان خود از خزرج و بنىعَوف « 2 »
نيز دلگرم بودند ، اما ديديم كه خزرجىها نتوانستند بيش از وساطت در جهت تخفيف مجازاتشان كارى انجام دهند . « 3 »
عُبادةبنصامت عوفى نيز از آنها تبرّى جست . « 4 »
از طرف ديگر دو قبيلهء يهودى بنىنضير و بنىقُريظه ، متحد قبلى اوسىها بودند و گويا به همين جهت به كمك بنىقينقاع نشتافتند و شايد سعدبنمعاذ - رئيس اوس - در جلوگيرى از مداخلهء آنان در اين بحران ، نقش داشته است . درهرحال ، تبعيد اين قبيله از مدينه اين فايده را براى مسلمانان داشت كه هم قدرت اين سه قبيله تجزيه شد و هم هشدارى بود به بقيهء يهود مدينه كه اشتباه آنان را تكرار نكنند ! .
ازدواج على عليه السلام با فاطمهء زهرا عليها السلام
ازدواج على عليه السلام با فاطمهء زهرا عليها السلام
پس از پيروزى مسلمانان در جنگ بدر كه مايهء عزّت و سرفرازى مسلمانان گرديد ، رويداد فرخندهء ديگرى در منزل حضرت محمد صلى الله عليه و آله اتفاق افتاد و آن ازدواج على عليه السلام با فاطمه عليها السلام ، دختر آن حضرت بود . « 5 »
فاطمه عليها السلام ، هم به لحاظ موقعيت ، احترام و قداست خاص پيامبر ، و هم به لحاظ شايستگى ، فضيلت و شخصيت ممتاز خود ، خواستگاران متعددى داشت . چند تن از ياران سرشناس پيامبر كه برخى از آنان از ثروتمندان بودند ، از او خواستگارى كردند ، اما پيامبر موافقت نكرد « 6 »
و فرمود : « منتظر قضاى الهى هستم . » « 7 »
آنان به على عليه السلام ( كه دستمايهاى نداشت )
( 1 ) . واقدى ، پيشين ، ص 178 .
( 2 ) . واقدى ، پيشين ، ص 178 ؛ ابنهشام ، پيشين ، ج 3 ، ص 50 .
( 3 ) . گويا پيامبر اسلام وساطت عبداللهبنابى را به حكم اين كه وى به ظاهر مسلمان بود ، براى حفظ وحدتمسلمانان و جلوگيرى از تشنج تلاش مىكرد پذيرفت .
( 4 ) . واقدى ، پيشين ، ص 179 .
( 5 ) . مجلسى ، بحارالانوار ، ج 43 ، ص 97 .
( 6 ) . مجلسى ، پيشين ، ص 108 ؛ ابنواضح ، تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 34 .
( 7 ) . ابنسعد ، الطبقاتالكبرى ( بيروت : دارصادر ) ، ج 8 ، ص 19 .