تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — الصفحة ٢١٠
منافقان
1 . با دشمنان مسلمانان همكارى نكنند و مركب ، اسلحه و ابزار جنگى در اختيار آنان قرار ندهند .
2 . هيچ گامى بر ضرر پيامبر و مسلمانان برندارند و پنهان و آشكار ، با زبان و با دست ، ضررى به آنان نرسانند .
3 . اگر بر خلاف اين قرارداد عمل كردند ، پيامبر حق هرگونه مجازات آنها را اعم از قتل آنها يا اسيركردن زنان و كودكان و يا ضبط اموالشان خواهد داشت . اين قرارداد را به ترتيب ، رؤساى سه قبيلهء يادشده يعنى « مُخَيْريق » ، « حُيَّىبن‌اخطب » و « كَعْب‌بن‌اسد » امضا كردند . « 1 »
گويا آن روز يهوديان خطرى از جانب مسلمانان احساس نمىكردند يا حفظ بىطرفى را به صلاح خود مىدانستند و فكر مىكردند دشمنان ديگر اسلام براى شكست مسلمانان كافى است و از اين‌رو ، براى عقد چنين پيمانى پيشگام شدند . « 2 »
بارى با اين تمهيدات ، محيط مدينه و حومهء آن امن و آرام گرديد و خاطر پيامبر از آشوب و تشنج آسوده شد و نوبت آن رسيد كه تدابيرى براى رويارويى با خطر قريش اتخاذ كند و مقدمات بنياد يك جامعهء نوين را فراهم سازد .
منافقان
منافقان
علاوه بر گروه يهود ، گروه ديگرى نيز پس از هجرت پيامبر به يثرب ، در اين شهر شكل گرفت كه قرآن آنها را « منافقان » ناميده است . اين گروه كسانى بودند كه در ظاهر خود را مسلمان مىخواندند ، اما و در باطن ، برخى بت‌پرست « 3 »
و برخى ديگر يهودى « 4 »
بودند . اينان چون
( 1 ) . طبرسى ، اعلام‌الورى باعلام‌الهدى ( تهران : دارالكتب الإسلامية ، ط 3 ) ، ص 69 ؛ مجلسى ، بحارالانوار ، ج 19 ، ص 110 - 111 ؛ ر . ك : واقدى ، مغازى ، ج 1 ، ص 176 ، 365 ، 367 و ج 2 ، ص 454 ؛ ابن‌هشام ، السيرةالنبوية ، ج 3 ، ص 231 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 43 . بعدها پيامبر اسلام ، اين سه قبيله را با استناد به اين پيمان مجازات كرد .
( 2 ) . مجلسى ، پيشين ، ص 69 و 110 .
( 3 ) . ابن‌هشام ، پيشين ، ج 2 ، ص 160 و 166 ؛ نويرى ، نهايةالأرب ، ترجمهء محمود مهدى دامغانى ( تهران : انتشارات اميركبير ، چ 1 1364 ) ، ج 1 ، ص 332 .
( 4 ) . حلبى ، السيرةالحلبية ( انسان العيون ) ( بيروت : دارالمعرفة ) ، ج 1 ، ص 337 ؛ نويرى ، پيشين ، ص 339 ؛ ابن‌هشام ، پيشين ، ص 174 .