تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — الصفحة ١٧٦
2 . امّ سَلَمه
عقد او درآورد . نجاشى او را به پيامبر تزويج كرد . او تا يك سال بعد درحبشه بود و در سال هفتم هجرت ، با آخرين گروه مهاجران حبشه ، به مدينه بازگشت . « 1 »
او در اين هنگام بين سى تا چهل سال داشت . « 2 »
پيداست كه اين اقدام پيامبر جنبهء دلجويى از اين زن مسلمان داشت ؛ زيرا او از پدر و اقوام بت‌پرست خويش بريده ، همراه شوهر مسلمانش رهسپار حبشه شده بود و اينك كه در سرزمين غربت ، شوهر و شريك زندگى خود را از دست داده بود ، چه اقدامى از اين بهتر كه به افتخار همسرى پيامبر نايل گردد ؟
اگر انگيزه‌اى را كه خاورشناسان مسيحى ادعا كرده‌اند فرض كنيم ، چگونه معقول خواهد بود كه شخصى ، زنى را تزويج كند كه در كشور ديگر اقامت دارد و وضع بازگشت او هيچ معلوم نيست ؟ !
2 . امّ سَلَمه
2 . امّ سَلَمه
ام سلمه ( هند ) دختر ابىاميهء مخزومى بود . همسر قبلى او ابوسَلَمه ( عبدالله ) مخزومى ، « 3 »
پسر عمهء رسول خدا بود . « 4 »
اين زوج چهار فرزند داشتند كه به مناسبت يكى از آنها به نام سَلَمه ، « ام سلمه » و « ابوسلمه » خوانده مىشدند . « 5 »
ابوسلمه در جنگ احد زخمى شد و در اثر آن در جمادىالثانيه سال سوم هجرت به شهادت رسيد . « 6 »
گويا از قبيله و بستگان ام‌سلمه و همسرش ( بنىمخزوم ) كسى در مدينه نبوده است ؛ زيرا او مىگويد : « وقتى ابوسلمه درگذشت ، سخت غمگين شدم و با خود گفتم :
غربت اندر غربت ! ، آن‌چنان گريه مىكنم كه نقل محافل شود ! » « 7 »
پيامبر اسلام او را در سال
( 1 ) . ابن‌كثير ، البداية والنهاية ، ج 4 ، ص 144 ؛ حمدالله مستوفى ، پيشين ، ص 161 .
( 2 ) . ابن‌سعد ، پيشين ، ص 99 ؛ شيخ عباس قمى ، پيشين ، ص 204 .
( 3 ) . عسقلانى ، الأصابة فى تمييز الصحابة ، ج 4 ، ص 458 ؛ ابن‌اثير ، اسدالغابه ، ج 5 ، ص 588 .
( 4 ) . ابن‌اثير ، پيشين ، ص 218 .
( 5 ) . همان ، ص 588 ؛ ابن‌هشام ، السيرةالنبوية ، ج 4 ، ص 294 ؛ ابن‌سعد ، پيشين ، ج 8 ، ص 87 .
( 6 ) . ابن‌عبدالبر ، الأستيعاب ، ج 4 ، ص 82 .
( 7 ) . امير مهنا الخيامى ، زوجات‌النبى و اولاده ( بيروت : مؤسسة عزّالدين ، ط 1 ، 1411 ه . ق ) ، ص 199 .