سيراف ( بندر طاهرى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

داستان كشته شدن پيل سپيد بدست رستم جهان‌پهلوان

بكنيم و تو بايد همراه من بيائى تا فنون جنگى را كاملا بياموزى . » زال سپاهى جمع‌آورى نمود و به سيستان رفت در اينباره فردوسى ميگويد :

سپهبد سوى باختر كرد روى * زبان گرم گوى و دل آزرمجوى

وز آنروى زال سپهبد به راه * سوى سيستان باز برد آن سپاه

شب و روز با رستم شيرمرد * هميكرد شادى و هم باده خورد

چنين بد كه يكروز در بوستان * همى باده خوردند با دوستان

مى لعل‌گون را بجام بلور * بخوردند تا در سر افتاد شور

زال در شبستان خود آرميده و رستم نيز سرمست از باده خفته بود كه از شنيدن سروصدا بيدار شد و ديد كه پيل سپيد زال از بند رها شده و به مردم آسيب رسانيده است :

سپهبد بسوى شبستان خويش * بيامد بدانسان كه بد رسم و كيش

تهمتن هميدون سرش پر شراب * بيامد گرازان سوى جاى خواب

بخفت و بخواب اندر آمد سرش * خروشيدن آمد همى از درش

كه پيل سپيد سپهبد ز بند * رها گشت و آمد به مردم گزند

از او كوى و برزن به جوش آمدست * ز مستى چنين در خروش آمدست

تهمتن ز خواب اندر آمد چو باد * ز مردم بپرسيد و كردند ياد

چو زانگونه گفتارش آمد به گوش * دليرى و گرديش آورد جوش

رستم دوان‌دوان رفت و گرز سام را برداشت و خواست كه پيل سفيد را بكشد ولى نگهبانان اجازه رفتن بيرون از اتاق را به او ندادند و رستم هركدام از آنها را به يك مشت از پاى درآورد و براى كشتن پيل سپيد آماده شد :

دوان گشت و گرز نيا برگرفت * برون آمد و راه اندر گرفت

كسانى كه بودند بر درگهش * همى بسته كردند به روى رهش

كه « از بيم اسپهبد نامور * چگونه گشائيم پيش تو در ؟

« شب تيره و پيل جسته ز بند * تو بيرون شدى كى بود اين پسند ؟ »

تهمتن شد آشفته از گفتنش * يكى مشت زد بر سر و گردنش

بر آن‌سان كه شد سرش مانند گوى * سوى ديگران اندر آورد روى

بزد دست و بشكست زنجير و بند * چنين زخم زان نامور بدپسند

پس از اينكه پيل سپيد را كشت ( ش 36 ) به زال خبر بردند