طب فريدى ( فارسى ) — الصفحة ٥٦

جوز

بلادر

اصل آن مصلح با روغن جوز تا نصف درهم خوردن دافع لقوه است مجرب

ظيان

و آن ياسمن جبليست روغن آن مروخا و سعوطا و طبيخ آن شربا نيز

غاليه

شما و شربا و مروخا بر عضو بعد التنقيه بالخاصيه و ماليدن رو را در روز چند مرتبه

ارنب

گوشت و مهرا پخته بر سر ملقوه ضماد كردن دافع لقوه است و گوشت محرق آن مخلوط بعسل لعق كردن نيز

ضبع

گوشت مهراى او ضماد كردن بر رأس نيز

ثعلب

مثله

ابهل

مثل او

وعل

كذالك

عسل

ماء العسل به جائى آب نوشيدن نيز و خوردن آن بسيار هميشه دافع لقوه است خل خردل مدقوق دران جوش داده شستن رو با آن دافع لقوه است

مقل

و صعتر و فوتنج و حاشا مسح كردن سر و صدغين به آنها و بو كردن خل خمر تند در شبانروز مرات دافع است نيز

غار

بخار گرفتن در شبانروز مرات نيز

شيح

ايضا

قيصوم

كذالك

حرمل

مثله و روغن آن با آب مرزنجوش يا با آب برنوف مروخا نيز

حمص اسود

غذا كردن با زيت معطر و كذالك ماؤه

اثل

بخار گرفتن ملقوه به طبيخ آن و آب آن نوشيدن بيست يوم ثلثين درهم نافع است

باشق

مرارهء آن سعوطا با لبن نساء نيز

قثاء الحمار

عصارهء آن سعوطا با لبن النساء نيز و شربا و عطوسا نيز

سلق

عصارهء آن سعوطا نيز

عرطنيشا

عصارهء آن سعوطا و بيخ و تخم آن كل نافع است

هدهد

مرارهء آن با روغن بادام سعوطا نيز

سنور

مرارهء آن سعوطا با روغن بادام نيز

سداب

سعوطا و اكلا و انكبابا به طبيخ آن تا سرخ شود رو نيز

جوز

اكلا و روغن آن شربا و سعوطا و تمريخا در جانب ملقوه كه