طب فريدى ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

لسان الحمل

استرخائى دواميه را ذرورا نافع است

حبه او مضغا

كبوسا

سخت مىكند دندان متحرك

قطران دو صد درهم ملح صد درهم شعير صد درهم در كوزه سفال گذاشته سر او بسته سه روز در آتش گذاشته مثل سرمه سائيده ماليدن لثه را نافع است

مضغا

و ملح تكميدا از خارج

بذر البنج سفيد معجون بعسل امساك كردن در دهن مسكن وجع دندان است

مدقوق گذاشتن در دهن و هم‌چنين روغن او مسكن وجع است

تعليقا در گردن

در دندان گذاشتن مسكن وجع است

مغز تلخ او با ملح و سركه دافع تاكل سنان است

حشوا در سوراخ دندان نيز

مخلوط با دهن ازيت امساكا

با عسل حشوا

برگ او غرغرة

قشر مدقوق مثل غبار با عصارهء آس معجون كرده و پيخته گذاشتن قاطع است دم را سريعا بالخاصيه

بيخ او با عسل معجون كرده بر دندان گذاشتن قالع است بىآلت آهن

هرگاه بر بيخ دندان نگاه داشته مىشود مىافتد دندان