طب فريدى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤

حلبه

كردن در چشم نيز و سائيدن شياف با آب آن و كحل كردن قوى است فعل آن

حماما

با زردى بيضه و روغن گل و زعفران مرهم ساختن در هاون و ضماد كردن نيز

كمثرى

و سفرجل بعد طعام نافع رمد است

توتيائى كرمانى

با آب عوسج برى در آفتاب هفت روز گذاشته كحل كردن نيز

سماق

با گلاب قطورا در چشم در اوائل رمد مجرب است

خولان

محلول در آب طلا كردن محاجم را و محكوك با لبن جاريه تقطير كردن در چشم خلاصى رمد بسرعت است

شراب عتيق

و سويق جو ضمادا نيز

فوفل

و زردى بيضه و مرو زعفران بالسويه مسحوق مخلوط با روغن گل ضماد كردن بر چشم با صوف يا قطن دافع رمد است

رمان الحلو

عصارهء او با سويق شعير ضمادا نافع رمد حار است

جبن

تازه درو نمك نباشد مخلوط با ميفختج ضمادا دافع رمد حار است

حلبه

طبيخ او مسكن وجع است طلاء و اگر باشد رمد صفراوى فصد كردن و استفراغ كردن به مطبوخ فواكه و استعمال كردن ذرورات اصفر را مذاب با زنبق ابيض و نگاه داشتن دو ساعت پس شستن با گلاب نافع است و گفته است رازى صاحب رمد بگذارد شراب و جماع و شستن روئى با آب سرد و بو كردن شئى حاره و نخورد مالح و حامض را و نگاه دارد چشم را از غبار و دخان و شمس و چراغ و وقت خواب صوف مغموسه در شراب قابض بر چشم گذارد و فصد كند اولا و حجامت كند بر هر دو ساق پا و قصر كند غذا را بر ماء شعير و صبر كند بر عطش و حقنه بگيرد چند مرتبه و بگذارد بر چشم طبيخ اكليل الملك برب عنب و ضماد كند تخم خشخاش و قشر آن را كه هر دو طبخ يافته