صحاح الفرس ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٦

فصل گاف « 19 »

بيت « 1 »

قرغوى « 2 » را بكشت در آن وقتى * كز صحبتش گريغ همى جستم

فصل كاف « 3 »

كى : پادشاه بلند قدر ( و ) بزرگ مرتبه را گويند و از « كيوان » مشتق است « 4 » . فردوسى گفت :

بيت « 5 »

روان شد ز زابل يل نيك پى * بفرمان آزاده كاوس « 6 » كى

كاسموى : موى سبلت خوك و روباه باشد كه كفشگران دارند . فرخى گفت :

بيت « 7 »

چو كاسموى گياهان او برهنه ز برگ * چو شاخ رنگ « 8 » درختان او تهى از بار

كاليوى : سرگشته بود .

كستى و كشتى : هر دو « زنار » باشد به زبان پهلوى .

خسروى « 9 » گفت :

بيت « 10 »

بر كمرگاه تو از كستى جورست بتا * چه كشى بيهده كستى و چه بندى كمرا

كسنى : كاسنى ( است ) . پدرم گفت رحمة اللّه « 11 » عليه :

بيت « 12 »

پند ناصح مثابة كسنى است * تلخ و با منفعت « 13 » بود كسنى « 14 »

كمى : « كمين » است . خسروى گفت :

بيت « 15 »

اى سراپاى معدن خرمى * چشم تو بر دلم نهاده كمى « 16 »

كندورى « 17 » : دستارخوان باشد « 18 » ( گويند سفره بود )

كوى : « محلت » بود .

( كوژى ) : آبگير باشد .

فصل گاف « 19 »

گراى : ميل كردن بودن « 20 » . دقيقى گفت :

بيت « 21 »

تيز هش تا نيازمايد بخت * بچنين جايگاه نگرايد

گزاى : گزنده بود « 22 » . دقيقى گفت :

بيت « 23 »

كيست كز « 24 » وصل تو ندارد سود * كيست كز « 25 » فرقت تو نگزايد

گهرى : بدل كردن و عوض باشد .

گورى : دو معنى دارد : اول دويدن باشد چون « گورخر » دوم « بطر و نشاط » بود « 26 » .

رودكى گفت :

بيت « 27 »

گورى كشيم « 28 » و باده كشيم و بويم شاد * بوسه دهيم بر دو لبان پرىوشان « 29 »

( 1 ) - د : شاهد را ندارد ( 2 ) - ط : فرغوى ( 3 ) - د : فقط « ك » ( 4 ) - د : جملهء اخير را ندارد ( 5 ) - د : شاهد را ندارد ( 6 ) - ط : كاووس ( 7 ) - د : شاهد را ندارد ( 8 ) - « لف 519 » : شاخ بيد ( 9 ) - وفائى : خسروى ( 10 ) - د : شاهد را ندارد ( 11 ) - د : ندارد ( 12 ) - د : شاهد را ندارد ( 13 ) - ط : « منفعت » در حاشيه ( 14 ) - شاهد « كسنى » در وفائى [ انورى گفته : بيت روايح كرمت با ستيزه‌رويى طبع * خواص نيشكر آرد مزاج كسنى را ] ( 15 ) - د : شاهد را ندارد ( 16 ) - ط : اژدها بركند ارتو بكمى ( كذا - متن از « لف 523 » ) ( 17 ) - ط : كندروبى ( 18 ) - د : بود ( 19 ) - د : فقط « گ » ( 20 ) - د : باشد ( 21 ) - د : شاهد را ندارد ( 22 ) - ط : گزند كردن ( 23 ) - د : شاهد را ندارد ( 24 ) - « لف 525 » : كش - و در حاشيه بنقل از « حاشيهء لفن » مانند متن ( 25 ) - « لف » : كش ( 26 ) - د : باشد ( 27 ) - د : شاهد را ندارد ( 28 ) - « لف 524 » : كورى كنيم ( 29 ) - « لف » : پرىنژاد