صحاح الفرس ( فارسى ) — الصفحة ٩٥

فصل واو « 5 »

مرا مبشر اقبال بامداد بگاه * نويد عاطفت آورد ز آشيانهء شاه

چهارم پذيرفتن نيكويى بود ) « 1 »

فصل هاء « 2 »

هيربد : قاضى و مفتى گبران بود « 3 » و آتش‌پرست را نيز گويند . فردوسى گفت :

بيت

چو برداشت « 4 » پرده ز در هيربد * سياوش همى بود ترسان زبد

فصل واو « 5 »

ورارود : ماوراء النهر « 6 » است . فردوسى گفت « 7 » :

بيت

اگر پهلوانى ندانى « 8 » زبان * ورا رود را ماورا النهر « 9 » خوان

وستاد « 10 » : بسيار باشد . رودكى گفت :

بيت

امروز باقبال تو اى مير خراسان * هم روى نكو دارم و هم نعمت و ستاد « 11 »

( ويد : كم باشد بفتح كاف بمعنى ويدا . رودكى گفت : [ بيت ]

اى غافل از شمار چه پندارى * كت خالق آفريده پى كارى

عمرى كه مر تراست سرمايه * و بدست و كارهات بدين زارى « 12 » ) « 13 »

( 1 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است ( 2 ) - ك : عنوان را ندارد ( 3 ) - ك : است ( 4 ) - ك : چه بروست ( 5 ) - ك : عنوان را ندارد ( 6 ) - د : ماوراى النهر ( 7 ) - ك : شاهد را ندارد ( 8 ) - د : دانى ( 9 ) - د : ماوراء النهر ( 10 ) - د / ك / « لف 106 » : وسناد ( 11 ) - ط : و استاد / ك : اسناد ( فروزانفر : « احتمال نمىدهيد كه « وسيار » باشد بمعنى « بسيار » بابدال حرف دال » ( 12 ) - د : « هموار كرد خواهى گيتى را . . . . الخ » . اين قطعه را كه معروف و مجموعا با دو بيت متن ، هفت بيت است ، استاد دهخدا در حاشيهء نسخه نوشته‌اند . ( 13 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است .