صحاح الفرس ( فارسى ) — الصفحة ٩١
فصل غين « 7 »
شنبليد « 1 » : گلى باشد زرد و خشبوى ( عنصرى گفت :
[ بيت ]
كه آن نو « 2 » شكفته گل نو رسيد * همى گشت بر باد « 3 » چو شنبليد
و ) حكيم قطران گفت :
بيت
داده بود اندر خزان نارنگ را شب بوى بوى « 4 » * شنبليد اندر بهاران بستد از نارنگ رنگ
شيد « 5 » : چشمهء آفتاب باشد . فردوسى گفت
[ بيت ]
به دو گفت زان سو كه تابنده شيد * برآيد يكى پرده بينم سپيد
فصل طاء
فصل طاء
طپيد : چيزى باشد كه از جاى جهد بمعنى تپيد .
اغاجى گفت [ بيت ]
كنون كه نام گنه مىبرى « 6 » دلم بطپد * چنان كجا دل بد دل طپد بروز جدال )
فصل غين « 7 »
فصل غين « 7 »
غراشيد : يعنى « 8 » خشم گرفت ( و غراشيده اعنى خشم گرفته باشد ) . على قرط گفت « 9 » :
بيت
درآمد ز درگاه من آن نگار * غراشيده و رفت زى كارزار « 10 »
غژيد و جست « 11 » : چيزى باشد كه بر هم نهى بر هم نشيند « 12 » . ( كسائى گفت : [ بيت ]
زاغ بيابان گزيد خود ببيابان سزيد * باد به گل بر بزيد « 13 » گل به گل اندر غژيد
غنود : بخواب درشده باشد و غنودن خفتن « 14 » باشد .
ابو شكور گفت : [ بيت ]
بنا پارسايى نگر نغنوى * نياام « 15 » نكو « 16 » گفت اگر بشنوى ) « 17 »
غوشاد : « 18 » جاى گوسفندان و گاوان باشد « 19 » .
( ابو العباس گفت :
[ بيت ]
سبوح مركب « 20 » به همان گرفت و ديزه فلان * و ما « 21 » چو گاوان گرد آمده بغوشادا « 22 » ) « 23 »
( 1 ) - ك : « شنبليد - گلى زرد و خوشبوى است در صحرا رويد » و شواهد را ندارد ( 2 ) - داخل قلاب از « لف 118 » ( 3 ) - « لف » : درباد ( 4 ) - ط : داده بود اندر خزان با رنك راست بوى بوى ( 5 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است ( 6 ) - اصل : كينه برو ، « لف 116 » : كينه‌برى ( متن تصحيح دهخدا . يغما سال 3 شمارهء 11 ) ( 7 ) - ك : عنوان را ندارد ( 8 ) - د : اعنى ( 9 ) - ك : « غراشيد - يعنى خشم گرفته فرخى گفت » ( 10 ) - د : غراشيده وز پى كارزار / ك : رفته ( 11 ) - ط : غشرند حسب / ك : عشرند و جست ( 12 ) - ك : چيزيست كه بر هم نهى جسپد ( 13 ) - « لف 119 » : بروزيد ( 14 ) - اصل : و غنودن و خفتن ( 15 ) - « لف 109 » : نيارم ( 16 ) - اصل : نيكو ( 17 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است ( 18 ) - ك : فقط : « غوشاد - محل بقر و گوسفند است » و مثال را ندارد ( 19 ) - د : چنان كه گاوان و گوسفندان بود يعنى جايگاه ايشان ( 20 ) - د : سبوع و نوكت / « لف 117 » : سبوح و مزكت : ( متن تصحيح استاد فروزانفر و اضافه كرده‌اند : « متنبى گويد : و تسعد نى فى غمرة بعد غمرة * سبوح لها منها عليها شواهد » ) ( 21 ) - د : يا ( 22 ) - د : چو غوشاد ( متن از « لف 117 » ) ( 23 ) - داخل دو هلال فقط در « د » آمده است .