مازندران و استرآباد ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

صورت كتيبه‌هايى « 1 » كه در گيلان و مازندران و استراباد موجود است « 2 »

صورت كتيبهء سنگى در مسجد قاجارها در استراباد

خان و الا نسب امامقلى * آن كه بهرامش احترام نمود

از شجاعت به تيغ و گرز و سنان * رستم زال را غلام نمود

بگه رزم از مهابت او * شير نر گم ره كنام نمود

برضاى خدا چو ابراهيم * خانهء كعبه را تمام نمود

وه چه خانه كه بر درش جبريل * سجده از بهر احترام نمود

بود محزون بفكر تاريخش * خردش ختم اين كلام نمود

مصرعى زد رقم بديهه كه خان * مسجدى وقف خاص و عام نمود

تاريخ هزار و دويست و يازده 1211

ايضا صورت كتيبهء سنگ ديگر

خان و الا شكوه امام قلى * آنكه شاهيش شد باسكندر

زيب دوران و مفخر ايام * زبدهء ترك و دودمان قجر

بسكه با فعل نيك مايل بود * بسكه با كار خير بودش سر

طرفه سقايهء در اين مأوى * ساخت بر پادشاه تشنه جگر

وه چه سقايهء كه از رفعت * سوده سقفش بطاق گردون سر

مهر در سايه‌اش گرفته مكان * چرخ اندر بناش جسته مقر

خاك او را شميم مشك تتار * آب او را صفاى آب خضر

وه چه گويم ز وصف آب و هواش * كه بود دل‌گشا و جان‌پرور

گر بهشت است در زمين اينست * كه از اين نيست بقعهء بهتر

زيبد ار خاك‌روبهء او را * حوريانش كشند كحل بصر

كرد محزون بيان تاريخش * ز اخرين فرد مصرع آخر

در تلافى اين عمل يا رب * دهدش آب ساقى كوثر