مازندران و استرآباد ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥
يادداشت‌ها و حواشى رابينو
يادداشت‌ها و حواشى رابينو
يادداشت‌ها و حواشى رابينو
« 1 » فرشوادگر بايد با كلمهء پرخواتراس « 1 » كه استرابن ذكر نموده است يكى باشد . استرابن در جغرافياى خود ( كتاب يازدهم فصل هشتم ) بعد از وصف سلسله جبالى كه يونانىها توروس مىناميدند ( كوههاى آغرى طاغ ) مينويسد :
« نواحى شمالى اين رشته جبال را اقوام گله « 2 » و كدوسى « 3 » ( قادوش ) و امردى « 4 » كه سابقا ذكر شد و همچنين بعضى از قبايل گرگانى متصرف‌اند . از آنجا ببعد رو بمشرق و جيحون ( اكوس ) « 5 » كه برويم بقوم پرثو ( پهلوىها ) برميخوريم و سپس قوم مرغيانى « 6 » سپس ناحيهء بيابانى است كه رودخانهء سرنيوس آن را از گرگان جدا ميسازد . اين رشته كوه كه از خاك ارمنستان تا اين حدود تا نزديكى آن امتداد دارد موسوم است به پرخواتراس » .
« 2 » بگفتهء ياقوت حموى طبرستان از تميشه يعنى شش فرسخى مشرق سارى تا ديلم امتداد داشته و نهرهاى ناتل در پانزده فرسخى آمل و چالوس و كلاروپى و سعيد آباد و رويان در ديلم بوده .
« 3 » استعمال محدود و معين نام مازندران را ظهير الدين نيك معلوم داشته در آنجا كه ميگويد شاه غازى رستم ( قرن 6 هجرى ) ازگيل و ديلمان و رويان و
( 1 ) - Parachoathras ( 2 ) - Gelae ( 3 ) - Cadusii ( 4 ) - Amardi ( 5 ) - Ochus ( 6 ) - Margian