مجالس سبعه مولانا ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
حجاب ديده نامحرمان زيادت باد
حجاب ديده نامحرمان زيادت باد
حجاب ديده نامحرمان زيادت باد
آن را كه خواهيم برگزينيم خانهء سينه وى را مفتاح خزاين غيب گردانيم تا كلام نامخلوق از وى خبر مىدهد ( هُدىً لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ ) دست ايشان بگنج نعمت غيب رسد ، در بحر آلاء و نعماء غريق شوند در سرا پردهء قدم ، قدم بر بساط فضل نهند ، از كأس محبّت شراب الفت چشيده و شخص دولت ايشان سر به ثريّا كشيده و قلم و لوح ، اين رقم به روزگار ايشان زده ( إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ) * در آن برگزيدن كس را بر من اعتراضى نى ، آن را كه خواهم بردارم و آن را كه خواهم فروگذارم ، تا نهاد يكى را عيبهء عيب گردانيم و سرمهء بىخبرى در ديدهء وى كشيم تا عسل كسل از شرابخانهء ابليس - عليه‌اللعنه - مىنوشد كه ( وَ إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ) اما فتح بابى كه طالبان شريعت و سالكان طريقت را باشد ، هيچ شبى از ايشان گرد آن نگردد و چون فتح باب اصلى ، نه و صلى از عالم غيب ، نه از عالم ريب ، از نزد عالم الغيب ، به سالكى يا بعاشقى رسد از غيب ، در فرع بايد كه راست رود تا خود را از اين درياى بىپايان اين نفس طرّار خودپرست و اين هواى غدّار من گوى كه او فرعون بىفرّ و عونست كه ( أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى ) مىگويد و از آهنگ نهنگ نفس بگريزد و در حبل متين آويزد كه ( وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ ) و اين كلمه را ورد خود سازد و از گفتهء من ، خود را عنوان نسازد كه ( فذلك حرمان ) بر جريدهء جريمهء خود كشد و از آن رقم اين آيت كه ( فَخَسَفْنا بِهِ وَ بِدارِهِ الْأَرْضَ ) اهل دنيا آرد و هوا در هاويه زند تا جماعتى از ايشان در هواى بعد افتادند ، از بىباكى و ناپاكى حلال و پاك بگذاشتند ، مشغول جام و جامه و غلام و حطام و مركب و ستام شدند و به چربى لقمه و بزرگى طعمه لذت ساختند تا خود را در آتش دوزخ انداختند و حطب جهنم شدند ( أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ) و ( سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ) * لا جرم در عالم قيامت ورد ايشان اين باشد كه ( يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً ) و جماعتى از معاصى روى گردانيدند و دنيا را رد كردند ، با خلق انس گرفتند نه براى خدا براى آنك ايشان را عابد و زاهد خوانند ايشان از صدق اين حديث بىخبرند ، بانفاق آشنا گشته‌اند ، اين چنين سالوسى را از بهر جاه دنيا چه آيد ؟ ( فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ ) تا بفروغ دروغ ايشان مغرور