مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ٨٤
2 - 2 - 3 - ورزش
بيمارىهاى مادّى و بيمارىهاى مزاجى كه در دنباله‌ى آن مىآيد ، بىنياز مىگردند . اين بهره‌ورى از ورزش هنگامى ميسر است كه دستورات ديگر بهداشتى را به كلى مراعات كنند .
* ما مجبور به غذا خوردن هستيم و تندرستى ما با غذايى كه مناسب مزاج ما باشد ، ارتباط مستقيم دارد ( غذايى كه در كيفيت و كميّت معتدل است ) .
تمام قسمت‌هاى غذايى كه مىخوريم بدون استثنا كنش غذايى ندارد ، بلكه در هر مرحله از هضم بخشى از آن به صورت مادّه‌ى زايد درمىآيد و طبيعت مىكوشد آن را از بدن دفع كند . ليكن ورزش چيزى است كه ما را از استعمال دارو بىنياز مىسازد و بهترين بازدارنده حالت امتلا است .
علاوه بر آن ورزش فوايد ديگرى نيز دارد :
- ورزش حرارت ملايم پديد مىآورد و به دفع مواد زايد كمك مىكند .
- ورزش توليد حرارت مىكند و حرارت غريزى را فزونى مىدهد . بر اثر ورزش مفاصل سخت نيرومند مىشوند ، پىها ( اعصاب ) نيرو مىگيرند ، در كنش‌هايشان قوى مىگردند و از تأثيرپذيرى در امان مىمانند .
- اندام‌ها در اثر ورزش براى پذيرش غذا آمادگى بيشتر مىيابند ، زيرا مواد دفعى از آنها دست برداشته‌اند .
- در اثر ورزش با دفع مواد زايد ، جذب مواد غذايى به وسيله نسوج افزايش مىيابد .
* ورزش بر دو نوع است : اوّل ورزشى كه خودبه‌خود بر اثر كار كردن انجام مىگيرد ( ورزش غير ارادى ) و دوم ورزش ويژه‌اى است كه براى انجام آن حركاتى صورت مىگيرد ( ورزش ارادى ) و مراد از آن ، فوايدى است كه از