مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

43 - 6 - 6 - گشنيز

جلوگيرى مىكند . متابوليت آن به صورت برون‌تنى ، باعث ممانعت از رشد و متابوليسم چربى در ارگانيزم

Mucor cirinelloides

( با اثر بر عمل آنزيم و محدود كردن ذخيره

NADPH

براى سنتز اسيدهاى چرب و غير اشباع شدن آنها ) مىشود و درنتيجه از رشد قارچها و كپك‌ها جلوگيرى مىكند .

43 - 6 - 6 - گشنيز

گشنيز ، ميوه‌هاى خشك‌شده و رسيده‌ى گياه

Coriandrum sativum L .

، از خانواده‌ى جعفرى

( Umbelliferae )

است كه حدّ اقل داراى 3 / 0 درصد ( حجم / وزن ) روغن فرار است .

نامهاى گياه

لاتين :

Coriandrum sativum L .

فارسى : گشنيز ، تخم گشنيز ، گشنيج ، هيل‌دانه

عربى : كزبره ، كزره

انگليسى :

Coriander

موارد استفاده : گشنيز داراى اثرات ضد اسپاسم و ضد نفخ بوده و از آن در پيشگيرى و كاهش دل‌پيچه استفاده مىشود . همچنين به‌عنوان عطر و طعم دهنده در صنايع غذايى مصرف مىشود و از اسانس آن در عطرسازى استفاده مىگردد .

موارد احتياط : مصرف بيش از حد ميوه‌ى گشنيز يا روغن فرّار آن ، گونه‌اى مستى همراه با خستگى بسيار ايجاد مىكند كه سرانجام آن ، حالاتى نظير سستى و بىحالى است .

موارد استفاده در پزشكى گذشته : در گذشته از گشنيز در رفع ناراحتىهاى