مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ٢١٠
26 - 6 - 6 - زرشك
صورت خوراكى و به‌عنوان صفراآور و درمان يرقان استفاده مىشده و به صورت موضعى در درمان داء الصدف ( پسوريازيس ) به كار برده مىشده است .
آثار فارماكولوژيك : خاصيت صفراآورى آن مربوط به مواد رنگى دىفرولويل متان است . علاوه بر اين ، اسانس فرّار آن نيز خاصيت صفرا آورى دارد . همچنين اسانس فرّار و مواد رنگى آن اثر آنتىسپتيكى دارد . به علّت حلّاليت بسيار خوب اسانس ، در دفع سنگ‌هاى صفرايى نيز استفاده مىشود .
26 - 6 - 6 - زرشك
26 - 6 - 6 - زرشك
زرشك ، پوست ريشه‌هاى خشك‌شده‌ى گياه
Berberis vulgaris L .
، از خانواده‌ى زرشك
( Berberidaceae )
است كه حدّ اقل حاوى 5 / 1 درصد بربرين است .
نامهاى گياه
لاتين :
Berberis vulgaris L .
فارسى : زرشك
عربى : عقده ، انبرباريس ، عود الريح
انگليسى :
Barberry , Pipperidage , Berberry
موارد استفاده : از پوست ريشه گونه‌هاى مختلف زرشك در درمان يبوست ، التهاب كبد و التهاب دهان و گلو استفاده مىشود .
موارد احتياط : از مصرف اين دارو در دوران حاملگى بايد اجتناب كرد .
عوارض جانبى : از عوارض جانبى شايع آن مىتوان گيجى ، خونريزى