مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨
16 - 6 - 6 - ترنجبين
آگاه بوده‌اند و جهت رفع مسموميّت آن دستورات لازم را ذكر نموده‌اند .
آثار فارماكولوژيك : آلكالوييدهاى تروپان موجود در گياه از جمله هيوسيامين و هيوسين واجد خصوصيت آنتىكلىنرژيك مىباشد . علاوه بر اين تركيبات مزبور بر روى گيرنده‌هاى موسكارينى موجود در اعضا مجزا شده‌ى واجد اعصاب كلىنرژيك پس‌گانگليونى ، اثر آنتاگونيستى دارند ؛ بنابراين آنها را در گروه عوامل ضد موسكارينى قرار مىدهند .
16 - 6 - 6 - ترنجبين
16 - 6 - 6 - ترنجبين
ترنجبين ، از خانواده‌ى پروانه‌واران
( Papilionaceae )
است كه حد اقل داراى 80 درصد مواد قندى برحسب قند گلوگز مىباشد .
نامهاى گياه
لاتين :
Alhagi pseudalhagi ( M . B . ) Desv
فارسى : خارشتر ، خارترنجبين ، خارانگبين ، علف ترنجبين
عربى : شوك الجمل ، عاقول
انگليسى :
Camel thorn
اندام دارويى : ترنجبين به‌طور طبيعى و يا بر اثر فعّاليت حشرات بر روى شاخه‌هاى گياه خارشتر توليد مىشود . به صورت گلوله‌هاى ريز و سفيد رنگ يا زرد و يا كمى متمايل به قهوه‌اى است و طعم شيرين دارد .
مواد موثره : ترنجبين حاوى تركيبات قندى مختلفى چون منوساكاريد ( گلوكز و فروكتوز ) ، دى ساكاريد ( سوكروز ) و ترىساكاريد ( ملزيتوز ) است كه به راحتى در آب حل مىشوند .
موارد استفاده : از ترنجبين به‌عنوان ملين ، پايين‌آورنده‌ى تب و خلطآور