مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

15 - 6 - 6 - تاتوره

تاتوره ، برگ‌هاى خشك‌شده‌ى گياه

Datura stramonium L .

از خانواده‌ى سيب‌زمينى

( Solanaceae )

است كه حدّ اقل داراى 25 / 0 درصد آلكالوييد تام برحسب هيوسيامين مىباشد .

نامهاى گياه

لاتين :

Datura stramonium L .

فارسى : تاتوره ، تاتوله ، علف شيطان ، نبات اهريمن

عربى : طاتوره ، جوز الماثل ، نفير

انگليسى :

Torn apple

اندام دارويى : برگها و سرشاخه‌هاى گلدار تاتوره ، بخش دارويى اين گياه را تشكيل مىدهد . برگهاى خشك‌شده گياه به رنگ سبز مايل به خاكسترى بوده و طول برگها 25 - 8 سانتيمتر و عرض آنها 15 - 7 سانتيمتر مىباشد .

برگ كامل به شكل بيضى و نوك‌تيز بوده ، داراى بريدگيهاى عميق است .

موارد استفاده : تاتوره به صورت خوراكى به‌عنوان ضد اسپاسم و آنتىكلىنرژيك استفاده مىشود . همچنين در درمان آسم ، برگ خشك شده‌ى آن به صورت سيگار مورد استفاده است .

موارد احتياط و منع مصرف : در خصوص مصرف تاتوره ، تمامى مواردى كه براى تركيبات آنتىموسكارينى مشابه آتروپين ذكر شده است ، بايد مد نظر قرار گيرد .

موارد استفاده در پزشكى گذشته : طبيعت آن سرد و خشك است . در گذشته تاتوره را داراى آثار مخدّر و خواب‌آور دانسته ، به اثرات سمّى آن نيز