مرورى بر تاريخ و مبانى طب سنتى اسلام و ايران ( فارسى ) — الصفحة ١١٨
3 - 4 - آزمايش ادرار
- رسوبات ادرار
رسوب و درد در نزد طبيبان به معنى هر گوهرى است كه غليظتر از آب و قابل جدا شدن از آن باشد . چه ته‌نشين شود يا روى آب بماند . در مورد رسوبات ادرار ، بايد به مواردى از قبيل گوهر رسوب ، كميّت ، كيفيّت ، مكان رسوب و زمان رسوب دقّت كرد .
رسوب طبيعى ، رسوبى است سفيدرنگ و ته‌نشست‌كننده كه دليل بر هضم و پختگى طبيعى اخلاط است . اجزاى اين رسوب شبيه به هم و هم‌اندازه هستند و به شكل صاف ، هموار و لطيف مانند ته‌نشست گلاب مىباشند .
همان گونه كه چرك سفيد و صاف و متحّد الشكل دلالت بر رسيدن ورم ( آبسه ) دارد ، از روى اين رسوب نيز مىتوان از پختگى مادّه در سراسر بدن اطلاع يافت . ولى فرق بين چرك و رسوب طبيعى در اين است كه رسوب لطيف است ولى چرك غليظ . رسوب و چرك هرچند رنگى نداشته باشند ، باز براى پى بردن به حالت بدن راهنماى خوبى هستند . بيشتر رسوب‌ها همرنگ ادرارند .
رسوبات سفيد ، سرخ و زرد از نوع خوب و طبيعى هستند . ادرار افراد لاغراندام به‌ويژه آنهايى كه كارهاى سخت انجام مىدهند يا ورزشكارند ، در حالت تندرستى رسوب كمترى دارد .
رسوبات غير طبيعى به اشكال مختلف ديده مىشوند . مثلا رسوب خاكسترى غالبا نشانه‌ى بلغم يا چركى است كه ماندگار شده و بر اثر ماندن تغيير شكل مىدهد .
رسوب سرخ‌رنگ در اثر بيمارىهاى خونى و پرخورى ايجاد مىشود .
رسوب زردرنگ ، نشانه‌ى شدّت گرمى مزاج و وخامت بيمارى است . اگر