درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤
قسمت طبى آن :
225 سعتر بري Thymus Serpyllum پونه صحرائى
225 سعتر بري
Thymus Serpyllum
پونه صحرائى
88 - پونهء صحرائى
در كتاب‌هاى گياه‌شناسى و طب قديم و تلفظ جديد كلمهء پونه را به سه نوع پونه مىگويند كه مشابه و قريب به يكديگر مىباشند .
مكان روييدن : در سراشيبىهائى كه در مقابل آفتاب باشند ، چراگاهها ، اطراف جنگلها و نزديك لانهء مورچه مىرويد .
اوصاف و مشخصات آن :
اوصاف و مشخصات آن :
گياهى است كه ارتفاع آن به ( 20 ) سانتيمتر مىرسد .
شاخه‌هايش گسترده و فراوانند ، برگهايش كوچك و مقابل يكديگر قرار دارند و بيضوى شكل مىباشند و مستقيما و گاهى با شاخه‌هاى كوتاه از شاخه مىرويند ، گلهايش كوچك بطور مجموعى بر سر آن قرار دارند و داراى رنگ بنفشه مىباشند اين گياه داراى يك بوى عطرى مخصوص و لطيفى است .
قسمت طبى آن : شاخه‌هاى آنكه گل داشته باشند در ماه : تير و شهريور مصرف طبى دارد .
مواد فعال آن : روغنى فرار دارد كه حاوى ( 50 % ) مادهء تيمول مىباشد كه پاك‌كننده است .
قسمت طبى آن :
قسمت طبى آن :
1 - از خارج : اگر كيسه‌اى را از گياه تازهء پونه پر و گرم كنند و آن را از طرف راست بالاى شكم بگذارند دردهاى كيسهء صفرا را تسكين مىدهد نيز مىتوان پونهء خشك را در ميان كيسه ريخت و آن كيسه را در ميان آبجوش فرو برد ،