سياحت نامه ابراهيم بيگ ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٣
در نمرهء 37 سال 15 در حبل المتين درج شده
محترم و مقدس است ، لذا اگر ملت بلاسبب دشمنى مىكرد ، جا داشت كه خارجه مداخله نمايد . وقتى كه پادشاه مشورت‌خانهء ملت را خراب و يغما نمايد منفور و مغضوب بين الامم مىشود . اين خرابى را باز خود توانيد تعمير نمود ، يعنى حق شرعى و عرفى ملت را رد فرماييد و الا عاقبت وخيم و نتيجهء بد خواهد داد ، چنان‌چه به برادران شما يعنى سلاطين ماضيه داد . تكرار مىكنم اين راه كه شما پيش گرفته [ ايد ] به تركستان است ، اگر ترك مسلك نكنيد سخت پشيمان شويد ولى در وقتى كه سود نباشد . « من آن‌چه شرط بلاغ است با تو گفتم . » و السلام .
در نمرهء 37 سال 15 در حبل المتين درج شده
در نمرهء 37 سال 15 در حبل المتين درج شده
هنگامى كه قدغن اكيد شد كه نامهء مقدس داخل خاك ايران نشود ، باز پادشاه عادل ترقىخواه مظفر الدين شاه همه را مىخواند ؛ اكنون كه آزادى و حريت است به شاه حاليه نمىرسانند كه بخواند و اگر مىخواند پس قلب مباركش سخت‌تر از صخرهء صماست كه اثر نمىكند ، و يا اين‌كه تارك دنيا گشته صرف‌نظر از مملكت و ملت فرموده‌اند . نمىدانم اين خائنان دين و دولت و اين دشمنان سلطنت و اين مخربان شريعت چه‌قدر رسوخ در مزاج پادشاه ما به هم رسانيده كه ولىنعمت خود را از جادهء مستقيم انحراف داده به تيه هلاكت افكنده‌اند كه سى كرور رعيت / را كه / به منزلهء اولاد معنوى و پيراهن پادشاه‌اند ، فداى مشتى مردمان مغرض بىدين و لامذهب مىفرمايند . چنان‌چه در شورش اخيره خلف و اخلاف شده وجه المصالحهء جزاى مردمان خدانشناس دشمن شريعت ، قاتل ملت ، مخالفان مشروطيت گشت ، به چه زودى آن قسم‌هاى مغلظه و آن تعهدات و فرمايشات خسروانه را نسيا منسيا كردند . آيا معلوم نشد سبب اين همه بدنامىها و صدور اين‌قدر تلگرافات كىها بودند ؟ آيا غير از اين خائنين و مخربين اركان شريعت و دين بودند كه از هر شهر و قرى تلگرافات جانبازانه - چنان‌كه در نمرهء 26 نامهء مقدس درج است - رسيده ؟
به خداى لا شريك ! هنگام خواندن بىاختيار اشك ديده‌ام به دامنم ريخت . اى بىدينان خدانشناس ! چه شورى بود برپا كرديد ؟ چه بدنامى بالا آورديد ؟ چه‌قدر وسوسه در دل پادشاه كرديد و ناموس سلطنت را به كلى از ميان برداشتيد كه شاه ساده‌دل را بر اين خيال واداشتيد كه در بيست و چهار ساعت مجلس را پريشان و