سياحت نامه ابراهيم بيگ ( فارسى ) — الصفحة ٦٥٨

اوصاف ممدوحهء انسان

گر حيا نبود برافتد رسم عصمت از ميان * ور حجابى در ميان هست از تقاضاى حياست

تكيه بر تقوى و دانش در طريقت كافرىست * راهرو گر صد هنر دارد توكّل بايدش

ادب تاجىست از نور الهى * بنه بر سر برو هر جا كه خواهى

ديو بند است حلم اگر دانى * غضب از دست اوست زندانى

تواضع است بزرگى و سيرت محمود * نه كبر و سلطنت و سركشى و جبّارى

تواضع ز گردن‌فرازان نكوست * گدا گر تواضع كند خوى اوست

نوشته‌ست بر گور بهرام گور * كه دست كرم به ز بازوى زور

در تردد ره نجات مدان * هيچ چيزى به از ثبات مدان

به شجاعت توان گرفت جهان * هر كه بد دل بود چه كار كند

و آن‌كه جرئت نمايد اندر كار * خويشتن را بزرگوار كند

اى كه بر تخت سلطنت شاهى * عدل كن گر ز ايزد آگاهى

تخت را استوارى از عدل است * پادشه را سوارى از عدل است

همت بلند دار كه نزد خدا و خلق * باشد به قدر همت تو اعتبار تو

گر طهارت نبود كعبه و بتخانه يكىست * نبود خير در آن خانه كه عفت نبود