سياحت نامه ابراهيم بيگ ( فارسى ) — الصفحة ٦٣١

فضولى ملا محمد بغدادى

گر اين پند ما شوى كار بند * هميشه كلامت بماند بلند !

( و له ايضا )

ز بد گوهران بد نباشد عجب * نشايد ستردن سياهى ز شب

ز ناپاك‌زاده مداريد اميد * كه زنگى به شستن نگردد سپيد

بزرگى سراسر به گفتار نيست * كه صد گفته چون نيم كردار نيست

( و له ايضا )

كنون اى خردمند ايرج خرد * بگو تا چه دارى بيار از خرد

خرد بهتر از هرچه ايزد بداد * ستايش خرد را به از راه داد

خرد افسر شهرياران بود * خرد زيور نامداران بود

خرد زندهء جاودانى شناس * خرد مايهء زندگانى شناس

خرد رهنماى و خرد دل‌گشاى * خرد دوست بهر تو در دو سراى

خرد جسم و جان است ، چون بنگرى * تو بىجسم شادان جهان نسپرى !

( و له ايضا )

خداوند بالا و پستى تويى * ندانم كيى ، هرچه هستى ، تويى !

هرگز دل من ز علم محروم نشد * كم ماند ز اسرار كه مفهوم نشد

هفتاد و دو سال عمر كردم تحصيل * معلومم شد كه هيچ معلوم نشد

اين جهانىست در او نيست كسى را بنياد * كهنه درى است [ ديرىست ] كه بسيار چو ما دارد ياد

اين جهانىست كه جمشيد و فريدون ديده است * اين جهانىست كه داوود و سليمانش به باد

اگر عمرها مردم بدسرشت * بود همدم حوريان بهشت

در آن محفل پرصفا ، روز و شب * ز جبريل خواند فنون ادب

بر آن اعتقادم سرانجام كار * نگردد از او جز بدى آشكار