سياحت نامه ابراهيم بيگ ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٤

ظاهر

مرا بپرور و در كسب نام باقى كوش * كه جز ذخير نماندى معين و يحيى را

جزاى خير عمل بين كه روزگار ، هنوز * خراب مىنكند بارگاه كسرى را !

با هنر باش هرچه خواهى كن ! * نه بزرگى به مادر و پدر است

نافهء مشك را ببين به مثل ! * كين قياس بديع معتبر است

جزاى خير عمل بين كه روزگار هنوز * خراب مىنكند بارگاه كسرى را

گيتى كه اولش عدم و آخرش فناست * در حق او گمان ثبات و بقا خطاست

مشكل‌تر اين‌كه گر به مثل دور روزگار * روزى دو مهلتى دهدت ، گويى آن بقاست

نى نى كه در زمانه تو مخصوص نيستى * بر هر كه بنگرى به همين درد مبتلاست

غافل‌اند اين منجمان از كار * نيست در كارشان دل بيدار

همهء باد حكم باد آن كار ( ! ) * تو ز احكام سيره دست مدار

اختراعى چنين هر آن‌كه نهاد * راه بنمود ، ليك در نگشاد

خلق را كرد جمله سرگردان * و آن‌چه كرد از عمل به دور جهان

نيست الا به قدرت يزدان * نيك و بد در طبايع اركان

بىقضا خلق يك نفس نزنند * عاقلان را چنان جرس نزنند