سياحت نامه ابراهيم بيگ ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٥

صورت مكتوب مشهدى حسن كرمانى از طهران

خوابگاه آن نياكان غيور * كه در او شيران نكردندى عبور

عشق آن خاكى كه من خود از وىام * در فراقش روز و شب همچون نىام

عاشقم بر خاك و استقلال خاك * عاشقم بر حسن استقبال خاك

عاشقم بر خاك و بر قانون خاك * عاشقم بر ليلى و مجنون خاك

عاشقم بر خاك اما خاك خويش * سينه دارم چاك اما چاك خويش

عاشقم بر موسى و طور و قبس * عاشقم بر شحنه و دزد و عسس

عاشقم اما بر آن كو عاشقم * عشقبازى را هلا من لايقم

عاشقم من ، عاشق استم باليقين * هست برهانم زبان آتشين

هاىهاى آن عاشق دل‌باخته * سر ز پا و پا ز سر نشناخته

رشتهء اميد خود بگسيختى * در علاجش چاره‌ها انگيختى

از طبيبان مسيحا دم ، علاج * جستمى در دفعش اين سوء المزاج

تا مظفر شه ، طبيب دين دثار * مهربان و واقف از اسرار يار

آستين بهر مداوا برشكست * پس به نبض او ز رحمت برد دست

گفت : جستم درد و هم درمان او * من ز مردن مىرهانم جان او

در مداوايش نخستين گشت راست * كه قد چونان كمانش گشت راست

آب رفته‌ى ما درآوردى به جوى * كز گل رويش عيان شد رنگ و بوى

اندك اندك تكيه دادى بر عصا * مىزدى گامى به اميد خدا

آن زمان خواهم به مصر آرم سفر * برد هم بر قبر آن عاشق خبر

عاشقا ! برخيز كامد رستخيز * طوطيا ! بار دگر شكّر بريز !

مژدهء صحت رسانيد از عراق * وز علاجى خوش به حسن اتفاق

كه ز انفاس مسيحاى دوم * طاوس اقبال ما بگشود دم

يار بيمارت به بستر گشت راست * آمدش ز الطاف حق آن را كه خواست

هين تو يا حق گوى كه آمد مدد * خيز تا دستت به دامانش رسد !

بوسه زن بر پا و بر دست و سرش * هم به انفاس دم جان پرورش !

اين طبيب است آن‌كه خود مىخواستى * نيست اندر قول من ناراستى

خير اى عاشق كه دست سرنوشت * بهر ايران دفترى از نو نوشت !

در سوم پرده دهد عاشق جواب : * دارم اميد قوى كايد به خواب

اى جهان‌دار اى دل افروخته * عشق اين‌سان لازم است آموخته !