مجموعة آثار آقا محمد رضا القمشه اى حكيم صهبا ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٣
( 38 - حكيم آقا ميرزا صفاى اصفهانى ( حكيم صفا ) « 1 » )
و برادر كهتر ، ميرزا على محمّد متخلّص به حكيم ، در مدرسه حاج ابو الحسن ( نزديك امام زاده يحيى ( ع ) ) به افادهء علوم اشتغال جست . حكيم صفا چنان كه خود در قصيده‌اى بدين مطلع گفته است :
مرد كه بر كند دل ز صحبت نادان * بر خرد افزايد و بكاهد نقصان
در سنه ألف و سيصد و يك هجرى * سى و دو سالست در خشيجى گيهان
كز افق وحدت وجود وجوبى * كرده طلوع اختر صفاى صفاهان
در سال 1269 تولد يافته است لكن ولادت برادر بزرگتر ، ميرزا على محمد درست معلوم نيست . نام صفا را دوست دانشمند و شاعر ارجمند آقاى محمود فرّخ در سفينه محمّد حسين نوشته است و در دفترى از اشعار حكيم كه در ايّام حيات وى نگاشته شده ، كاتب لقب او را كاتب الدّين ، ثبت كرده ، اما نسبت اين لقب بوى مسلم نمىباشد ، و دور نيست نويسندهء اشعار از روى ارادت در انتساب اين لقب تفنّن كرده باشد ، چه تا كنون آنان كه صحبت و زمان او را درنيافته‌اند ، اين قول را تأييد نكرده‌اند .
صفا ، پيوسته در سراى مؤتمن السلطنة ، جاى داشت و بر خلاف آن چه نويسندگان معاصر نوشته‌اند ، هرگز در مدرسه مسكن نگزيد و احترام وى پيش مؤتمن السلطنة ، چندان بود كه در خانهء وى ، هميشه به روى حكيم باز بود ، چنان كه روايت مىكنند ، هر گاه مؤتمن السلطنة ديدار او را پذيرا مىگشت از احترام حكيم چيزى فرو نمىگذاشت و اگر بر حسب اتفاق با وى به كالسكه سوار مىشد ، پيش از صفا در آن قرار نمىگرفت و قبل از وى نمىنشست ، با اين همه احترام ، هيچگاه