مجموعة آثار آقا محمد رضا القمشه اى حكيم صهبا ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٩

( 6 - آيت اللّه حكيم ميرزا جهانگير خان قشقايى دهاقانى )

آورده . . . . » « 1 » وحيد مىنويسد :

« من از جهانگير خان با اينكه چندين سال در محضر درس وى حاضر بودم هيچگاه دعوى شعر و شاعرى نشنيدم . . . و پس از رحلت وى از شاعرى و شعر وى وسيلهء شيخ محمّد حكيم كه به وى محرم‌ترين اشخاص بود آگاه شدم . از اشعار او :

تا ياد چين زلف تو شد پاى بست ما * رفت اختيار عقل و سلامت ز دست ما

از صرف نيستى چو كسى را خبر نشد * عشقت چگونه كرد حكايت ز هست ما

غمگين مشو ، گر از ستمش دل شكسته‌اى * كارزد به صد هزار درست ، اين شكست ما

از دشمنان ملامت و از دوستان جفا * بوده است سرنوشت ز روز الست ما

گشتم ز هجر ، غرقهء درياى اشك خويش * تا ماهى وصال كى افتد به شست ما » « 2 »

ولى اثر كتبى آن بزرگوار ظاهرا منحصر به شرحى است كه بر نهج البلاغه نوشته است .

شيخ حسن خان جابرى مىنويسد :

« شصت سال قبل كه 1314 هجرى بود و در مدرسهء صدر در خدمت آن بزرگ

( 1 ) - تاريخ اصفهان ، بلا طبع و تاريخ ، ج 3 ، ص 56 ( به نقل از تاريخ حكما و عرفا . . . ) . ( 2 ) - ارمغان ، تير و مرداد ، 1318 ، ص 241 - 239 - بزرگان نامى پارس ، ج 2 ، ص 1070 .