كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٨

( 193 )

جان مىطلبد غمزه‌ات اى ساقى مستان * پيمانهء ما پر نشدست اين چه شبابست

از چشم سيه مست تو مستند جهانى * زان ميكده ويران و خرابات خرابست

مگذار كه يك ذره بماند ز وجودش * خورشيد دلاراى تو را فيض نقابست

( 192 ) عشق « 1 »

( 192 ) عشق « 1 »

ما را ز باغ حسن تو حسرت ثمر بس است * از قلزم غم تو محبّت گهر بس است

گلزار وصل گو نبود « 2 » خار غم خوش است * از كِشت عمر حاصل ما اين‌قدر بس است

دوزخ چه حاجتست چو يك آه بركشيم * سوزيم پاك سوخته را يك شرر بس است

ميزان چه مىكنيم حساب از چه مىدهيم * قانون عشق و كردهء ما در نظر بس است

ساقى بيار باده شكستيم توبه را * آمد بهار ، خوردن غم اين‌قدر بس است

تا كى دريم پردهء ناموس زير دلق * يكباره پرده برفكنيم اين حذر « 3 » بس است

آسوده باش فيض كه در محشرت شفيع * سوداى عشق در سر و آه سحر بس است

( 193 )

( 193 )

دم بدم دل ما را از الست پيغامست * از بلى بلى جان را تازه‌تازه اسلامست

خاص مىنپندارد كاين به روز اول بود * بعد از آن سخن بگسست اين عقيدهء عامست

گوش هر خدابينى مستمع بود از حق * وانكه او نمىبيند در گمان كه پيغامست


( 1 ) - عنوان از اصلى . ( 2 ) - چ پ : اگر نبود ، چ ش : وصل نبود اگر . ( 3 ) - چ پ ، چ ش : از حذر .