كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠١

( 167 ) جمال « 2 »

( 166 )

( 166 )

دگر آزار ما در دل گرفتست * دگر آسان ما مشكل گرفتست

مباد آن دست گردد رنجه دل را * غم جان نه غم قاتل گرفتست

دلم نايد كه دست از جان بدارم * كه در وى عشق او منزل گرفتست

كنم اظهار اگر شور محبت * خرد گويد ره باطل گرفتست

اگر پنهان كنم غم سينه گويد * كه بر من كار را مشكل گرفتست

چه مشكل بوده كار عشقبازى * ره آسودگى عاقل گرفتست

پريشان فيض اگر گويد عجب نيست * ز وضع روزگارش دل گرفتست « 1 »

( 167 ) جمال « 2 »

( 167 ) جمال « 2 »

دلم با گلرخان تا خو گرفتست * ز گلزار حقيقت بو گرفتست

ز مهروئى كتابى پيش دارد * به معنى انس و با خط خو گرفتست

ز حسن بىوفا مىخواند آيات * رهى از لا به الّا هو گرفتست

به هنگام نمازش رو به حقست * و ليكن قبله زان ابرو گرفتست

براى سنّت عطرش نسيمى * از آن زلفان عنبر بو گرفتست

گهى زان لب گرفته ساغر مى * گهى زان نرگس جادو گرفتست

سيه‌چشمى كه بهر قتل عشاق * هزاران دشنه از هر سو گرفتست

به من يك ذره از من نيست باقى * سراپاى وجودم او گرفتست

سر قتل من بيمار دارد * بنازم شيوهء نيكو گرفتست

كمان و تير بهر صيد دلها * از آن چشم و از آن ابرو گرفتست

خط سبزش خبر آورد ناگه * كه ملك روم را هندو گرفتست

بيا تا رخت بربنديم اى فيض * كه دل زين گنبد نُه تو گرفتست


( 1 ) - چ ش : روزگار سر گرفتست و در تمام نسخه‌ها آمده . ( 2 ) - عنوان از اصلى و بىتفاوت در همهء نسخه‌ها .