كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٦

( 93 )

نيست مدح خود كه مىگويم ثناى ايزدست * آنكه خوار او شدن عزّت پناهم كرده است

پايمال سفله دارد شهرت بى جا مرا * رنجهء سنگ حوادث دست جاهم كرده است

فيض اگر دعوى عرفان مىكند بس دور نيست * معرفت از پوست ، پشمى در كلاهم كرده است « 1 »

( 93 )

( 93 )

اين تن ما از روان روشن ما روشنست * وين دل ما از رياضات تن ما روشنست

هر جفايى كرد « 2 » دشمن نورى اندر سينه تافت * سينهء ما از جفاى دشمن ما روشنست

صُمت حكمت مىافزايد در دل اهل خرد * خاطر ما از زبان الكن ما روشنست

از دهان حق « 3 » شنيد و در دل خود جاى داد * آن دل حكمت‌پذير از روزن ما روشنست

چشم دل را كارفرما تا كه روشن‌تر شود * ديدهء حق‌بين ما از ديدن ما روشنست

آب و تاب حسن را از عشق باشد پرورش * شمع روى مهوشان از روغن ما روشنست

تا بود جان در تن ما اشك و آه ما بجاست * مستمر گرمابه گرم و گلخن ما روشنست

هم ز هجرش آتشى در جان ما افروخته * هم ز وصلش اين دو چشم روشن ما روشنست


( 1 ) - در كليهء نسخ بىتفاوت . ( 2 ) - چ پ ، چ ش : هر خيالى كرد . ( 3 ) - عق ، چ پ ، چ ش : دهان ما .