كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤١

( 88 )

آنكه دارد آسمان را تا نيفتد بر زمين * هم زمين را تا بجنبد هر زمان پيداست كيست

سر نپيچد هيچيك از حلقهء فرمان او * كارفرماى زمين و آسمان پيداست كيست

آنكه زو پيداست هر پيدا و هر پيدائى * باز در پيدا و پيدائى نهان پيداست كيست

ظاهر باطن‌نما و باطن ظاهرنما * در عيان پنهان و در پنهان عيان پيداست كيست

آنكه او پيداست چون خورشيد نزد عارفان * در نقاب از ديدهء نامحرمان پيداست كيست

آنكه روى گلعذاران را طراوت داد و رنگ * تا بريزد آب و رنگ عاشقان پيداست كيست

آنكه حسن خوبرويان پرتوى از حسن اوست * هر جميلى مىدهد از وى نشان پيداست كيست

آنكه بهر او زمين بىخود فلك سرگشته است * كوه ازو نالان و دريا در فغان پيداست كيست

آنكه هر دم صد قيامت آشكارا مىكند * در دل دانا نهان از جاهلان پيداست كيست

آنكه شورى در دل هر ذره‌اى افكنده است * جمله عالم زوست در آه و فغان پيداست كيست

آنكه جسم و جان ازو پيدا و او از جسم و جان * ذات پاك او برى از جسم و جان پيداست كيست

آنكه او آئينهء كونست و كون آئينه‌اش * بر ضمير بىغبار عارفان پيداست كيست

آنكه مقصود منست از گفتن بيت و غزل * نزد صاحبدل چو خورشيد جهان پيداست كيست