كليات فيض كاشانى ( كليات ملا محمد محسن فيض كاشانى ) ( ديوان فيض كاشانى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٤

( 80 )

اين جواب غزل كه حافظ گفت * « راز دل با تو گفتنم هوس است » « 1 »

( 80 )

( 80 )

گنجيست معرفت كه طلسمش نهفتن است * راهش غبار شرك ز ادراك رُفتنست

گر بحر معرفت به كف آيد بكش سخن * كآن موسم جواهر اسرار سُفتنست « 2 »

خشكى اگر دوچار شود خشك شو ، مگو * اهل دلى چو بينى آن جاى گفتنست

بيمار دل ز معرفت ار شمه‌اى برد * بيماريش فزون شود اولى نهفتنست

درهم كشيده روى در آيد « 3 » چو غنچه باش * با گفتگو بگوى كه هنگام خفتنست

خونين دلى چو غنچه ببينى صباش باش * گل گل شكفته شو كه محلّ شكفتنست

گر برخورى بسوخته جان دل شكسته‌اى * غم از دلش بروب كه محراب رُفتنست

دانايى ار بدست تو افتد كند حديث * رو جمله گوش باش كه جاى شنفتنست

چون با كجى به مجلسى « 4 » افتى مزن نفس * كان خامشى سراى ز اغيار رُفتنست

بدگوى را به وصف نگوئى زبان ببند * پرگوى را علاج به ترك شنفتنست


( 1 ) - اين غزل در تمام نسخ و بدون تغيير آمده ، و نيز اين غزل را با تضمين شعر حافظ سروده است . ( 2 ) - چ ش : شفتن . ( 3 ) - چ پ ، چ ش : برآمد . ( 4 ) - عق : مجلس .